Muziek maakt slim

Muziek maken is niet alleen leuk, maar bovendien hebben wetenschappelijke onderzoeken bewezen dat het een zeer belangrijke invloed heeft op zowel de intelligentie als de sociale vaardigheden van kinderen. Door zelf muziek te maken wordt het intelligentiequotiënt van kinderen verhoogd en vooral het abstractievermogen en het analytisch denken sterk verbeterd. Het gezamenlijk musiceren versterkt daarbij het groepsgevoel en de discipline, evenals de sociale en emotionele vaardigheden. Bovendien leidt dit tot een positiever zelfbeeld.

Hoe komt dit?
Uit hersenonderzoeken is gebleken, dat bij musicerende kinderen de rechter hersenhelft (gevoelstoestand) en de linker hersenhelft (spraak en intellect) sterker met elkaar verbonden raken dan bij niet-musicerende kinderen. Deze resultaten ontstaan, doordat muziek maken een positieve en stimulerende werking heeft op de neuronale verbindingen. De neuronen worden geactiveerd waardoor er minder afsterven en er betere verbindingen ontstaan -zij vormen uiteindelijk het totaal van de intelligentie

We kunnen concluderen dat muziek maken, naast ontspanning en plezier, ook een belangrijke positieve bijdrage levert aan de ontwikkeling van kinderen en daarmee aan onze toekomstige maatschappij. Wetenschappers dringen er al jaren op aan om deze conclusies mee te nemen bij de opvoeding en het onderwijsbeleid.

Bron: http://www.peuterplace.nl/

Het belang van voorlezen aan baby, peuter of kleuter

Voorlezen aan kinderen is belangrijk! Het prikkelt de fantasie, ontwikkelt het taalgevoel, vergroot de woordenschat en draagt bij aan hun interactieve vaardigheden. Maar het belangrijkste: ze beleven er veel plezier aan! Zo worden kleintjes grote lezers.

Waarom voorlezen?
Van alle dingen die je met je kindje doet, is voorlezen iets waarvan hij het meeste leert. Juist omdat hij dat zo leuk vindt! Want bij kinderen, hoe jong ook, geldt dat ze open staan voor nieuwe ervaringen en ontdekkingen. En daar leren ze van!
Dit leert jouw baby of peuter van het voorlezen:

Taalontwikkeling.
Jonge baby’s leren nieuwe woorden van simpele plaatjesboeken. Doordat ze zien hoe iets er uitziet als je het benoemt, leggen ze het verband tussen het ‘ding’ en het woord dat daarbij hoort. Dit simpele aanwijsspelletje is ook heel leuk voor baby’s die nog niet kunnen praten. Want baby’s herkennen woorden al maanden voordat ze die zelf kunnen uitspreken. Als je baby iets ouder is, kun je beginnen om een boekje met korte teksten voor te lezen. Zo leert je baby hoe een goede zin is opgebouwd. Als je kindje weer iets ouder is, kun je met hem praten over een boekje. Hij leert dan op een leuke manier actief met taal om te gaan.


Concentratie.
Kinderen willen de hele wereld ontdekken. Daardoor zijn ze vaak tegelijkertijd met allerlei dingen bezig. Boekjes lezen is één van de dingen die echt concentratie vereist. Als je baby iets ouder is en korte verhaaltjes leuk begint te vinden, kun je de baby op een speelse manier ‘trainen’ in het concentreren. Je zult merken dat dit vanzelf gaat. Als je baby het boekje leuk vindt, zal hij er helemaal in opgaan. De plaatjes samen met de tekst zullen hem meenemen in het verhaal.


Rust te krijgen.
Juist omdat een baby of peuter zich vanzelf concentreert op een boekje, heeft hij even geen oog voor andere dingen om zich heen. Hij heeft tijd om even lekker bij te komen. Daarom is voorlezen ook een van de ouderwetse trucs om kinderen op bed te leggen!



Stimuleert de fantasie.
Peuters zijn heel erg bezig met het ontwikkelen van hun fantasie. Soms lijkt het wel alsof ze in een fantasiewereld wonen! Die ontwikkeling is erg belangrijk. Boekjes zijn de ideale plaats waar alles kan gebeuren. De held uit het verhaal kan alles waar je kindje alleen maar van kan dromen. De wereld in een boekje is precies zoals jouw kindje de wereld graag zou zien. Vol met kleur, gekke dingen en altijd met een goed einde. Kies daarom ook boekjes voor je peuter die passen in zijn belevingswereld.


Wereldkennis.
Met wereldkennis wordt niet de encyclopedie over onze aarde bedoeld, maar de gewone dingen om ons heen. Dingen die we allemaal meemaken of doen, maar die voor je kindje spannend zijn. Denk aan boodschappen doen, slapen gaan, logeren, seizoenen, de speeltuin, de dierentuin etc.

Bijten en slaan. Een kijkje in het kinderdagverblijf

Overal om ons heen ligt duplo, waarmee de kinderen ijverig bouwen. Op de achtergrond hoor je kinderliedjes, waar Adje om heeft gevraagd. Op mijn schoot zit Koentje (een jongetje van twaalf maanden). Hij trekt de blokken, die ik steeds in elkaar zet, weer uit elkaar, waarop ik verbaast: "Ooooh," roep en hem kietel. Dikke pret dus. Plots kruipt hij van mijn schoot rechtstreeks naar Elza, die daar al even zit met wat keukenspulletjes, en bijt haar zo in de wang. Recht onder mijn neus!
Mijn eerste schrikreactie is willen slaan, terwijl ik hem van Elza (die ook pas twaalf maanden is) aftrek. Mijn hand die ik al opgeheven heb, zakt weer omlaag. Ik kruip naar Elza, pak haar opschoot en tik dán heel bewust Koentje op zijn handje: "Nee Koentje, dat mag niet, nee..." en ik kijk hem ook boos aan. Ik weet even niet wat ik anders moet doen. Hij moet weten dat bijten écht niet mag en ik weet op dat moment geen betere manier om bij hem binnen te dringen, woorden helpen immers niet.
Koentje huilt van dit alles, maar nog voor Loesje (zusje) Koentje kan troosten is zijn verdriet/schrik al over. Koentje kijkt ons boos aan terwijl zuslief de armen om hem heen slaat en tegen mij zegt: "Niette Koentje slaan."
Op de wang van de hard huilende Elza leg ik een koud nat washandje en probeer haar te troosten. Dit is dus de tweede keer vandaag dat Koentje in dezelfde wang bijt. Elza's wang was al rood en dik en je zag de tandjes er al in staan, nu is hij vuurrood en heeft Koentje er zelfs een beetje doorheen gebeten.Maar dan even later, valt Koentje plots Kasje (een jochie van zeventien maanden) aan en wil hem bij zijn haren naar hem toe trekken, maar Kas gaat gauw staan, waardoor de aanval mislukt. Wél geeft me dit te denken. Die tik heeft geen enkel nut gehad.

Tien minuten later komt de moeder van Koentje en Loesje binnen. Ik zit nog met Elza op schoot tussen de lego en de kinderen. Ik vertel de moeder wat er gebeurd is en ze ziet ook de wang van Elza. Moeder schrikt er erg van en zegt dat ze nog niet heeft meegemaakt dat Koentje bijt en nu vandaag twee keer. Ook zeg ik haar dat ik Koentje een tik op zijn handje heb gegeven, omdat ik niet anders had geweten wat te moeten doen.Dan komt ook de moeder van Elza binnen. Ik verontschuldig mij bij de moeder van Koentje en ga met Elza naar haar moeder. Moeder schrikt hevig van Elza's wang en ik vertel wat er zojuist gebeurd is zonder namen te noemen. Moeder begrijpt niet goed hoe een kind haar kind zoiets aan kan doen, ook al is het bijtende kindje net zo oud als Elza. Ik vertel de moeder dat ik er bovenop zat toen het gebeurde, dat dit bijten zelfs mij volledig verraste en het ook de spelende Elza had verrast. Moeder vindt het heel erg en wil toch graag weten wie het heeft gedaan. En dus vertel ik haar dat het Koentje geweest is, want daar heeft ze recht op. Dit geeft enigszins wat geruststelling nu ze ook een voorstelling kan maken.
Meerdere ouders komen binnen en willen horen hoe de dag gegaan is, dus mijn aandacht brokkelt alle kanten op en ineens is de moeder van Loesje en Koentje verdwenen terwijl het gesprek hierover nog niet af is voor mijn gevoel. Hier moet ik volgende keer nog op terug komen.
Nog voor ik naar huis ga kom ik Petra tegen, die naar de vergadering moet. Zij is een van de vaste pedagogisch medewerksters van deze groep. Ook zij moet van het hele gebeuren op de hoogte zijn vind ik. Zeker als er nog vragen of reacties van de ouders mochten komen. Dus ik vertel Petra wat er allemaal is gebeurd. Dat ik een tik heb uitgedeeld terwijl je niet mag slaan; dat ik aan de moeder van Loesje en Koentje dit gemeld heb; dat ik dacht dat het gesprek hierover nog niet af was; dat ik niet aan de moeder van Elza heb durven vertellen dat Koentje twee keer die dag in de wang gebeten heeft én dat ik moet concluderen dat ook de tik niet geholpen heeft dus......ik alleen diep beschaamd erover achterblijf.......Ik had het recht niet.

Bron: De volkskrant

Hoe herken je autisme bij baby's, peuters, en kleuters?

Autisme is een 'pervasieve ontwikkelingsstoornis'. Of een kind autistisch is, wordt vastgesteld door te kijken naar het gedrag. Autisme ziet eruit als een contactstoornis. Het gaat om mensen die op een afwijkende manier omgaan met anderen.

De meeste ouders worden pas bezorgd na de eerste verjaardag van hun kind. Dan worden immers de verschillen met andere baby's opvallender.
Als ouders aan de bel trekken wanneer hun kind al 2 jaar is, dan zou dat kindje altijd onderzocht moeten worden. Want meestal is er dan ook echt iets aan de hand.

Toch kun je het al eerder zien, want uit de bestudering van videobeelden uit het eerste jaar blijkt dat er ook heel vroege signalen waren:
-geen 'sociale glimlach' (die begint meestal bij 6 weken);
-weinig sociale interactie
-weinig interesse in andere mensen, terugtrekkend gedrag
-weinig oogcontact
-weinig variatie in gezichtsuitdrukkingen

Gebrekkige sociale ontwikkeling
Een gebrekkige sociale ontwikkeling uit zich onder andere in een gebrekkige taalontwikkeling. Dat er iets mis is, weet je vaak pas echt zeker na de eerste verjaardag, als je kind niet zo gaat praten als een ander kind. Ouders vermoeden vaak al wel iets: hun kindje reageerde altijd al slecht op het horen van de eigen naam en het lijkt alsof hij als baby ook niet echt begreep wat er gezegd werd.

Meestal worden de vroege zorgen van ouders weggewuifd met geruststellingen als "Hij is gewoon een later prater", of: "Kinderen verschillen enorm in hun tempo van ontwikkeling".

Toch blijkt uit recent onderzoek dat de volgende signalen terecht redenen tot zorg kunnen zijn:
-weinig brabbelen (1e jaar);
-niet of nauwelijks wijzen, en geen gebaren maken (1e jaar);
-nog geen losse woordjes zeggen bij 1½ jaar (normaal beginnen dan de eerste tweewoord-zinnen);
-nog geen twee-woordzinnen maken als het kind 2 jaar is.

Daarnaast hebben autistische baby's meestal weinig zin om dit soort dingen te doen (die normale baby's meestal wél graag doen):
-mama nadoen;
-in de handjes klappen;
-samen vrolijk doen;
-kijken naar andere kinderen.

Een ander signaal kan zijn: een zekere overgevoeligheid voor geluid of aanrakingen en een slechte reactie op veranderingen.

Soms zie je dat een kind ook agressief gedrag ontwikkelt, zoals bijten en slaan.

Bekend is ook het verschijnsel dat een autistisch kind steeds dezelfde handelingen herhaalt, zoals autootjes (of andere dingen) op een rij zetten, of lichtknopjes aan en uit doen.

Bron: http://www.ouders.nl/

Dikkie Dik

woensdag 1 oktober zijn wij met de 3+ kinderen naar de boekhandel Broekhuis in Hengelo geweest. Dikke dik kwam op bezoek en de kinderen van Catalpa waren van harte welkom! Er gingen uit elke groep een paar 3+ kinderen mee. Toen ik de uitnodiging las in de groep leek mij dit erg leuk voor de kinderen en ik vond het zelf ook leuk om mee te gaan. De kinderen waren onderweg in de auto erg enthousiast. Bij aankomst waren de reacties van de kinderen leuk om te zien. Ze genoten van Dikkie Dik en gingen met hem op de foto. Ook werd er voor gelezen en de kinderen kregen na afloop een tas met leuke spulletjes erin.

Voor ons zelf in de groep hebben we een nieuw Dikke Dik boek gekocht. Het is een heel dik boek met erg leuke en korte verhalen.

Spookjes

Halloween kwam er weer aan. Ik had een leuke activiteit gevonden om samen met de kinderen te gaan maken. SPOOKJES! De voorbereiding had in in de groep gedaan; spookjes uitknippen. Daarna mochten de kinderen het spookje versieren zoals hun zelf wilden. De één deed met plakkertjes, de ander met stiften, de ene weer met krijtjes. Hierdoor werd mijn doelstelling niet bereikt. Op het spook had ik ogen en een mond getekend. Maar doordat ze de plakkertjes op de ogen en de mond hadden geplakt verdween het hele effect van de spook. Met de andere kinderen heb ik het toch maar anders aangepakt. Ze hebben de spookjes met ecoline ingekleurd. Dat heeft een mooi effect gegeven. En hebben ze opgehangen in de groep.

Activiteit gelukkig toch nog geslaagd!

Zwarte Piet

Ja Ja, die oude man is weer bijna in Nederland. Op mijn stage hebben ze gevraagd of ik vrijdag 5 december zwarte piet wou spelen samen met de andere stagiaires. Dit wou ik natuurlijk wel!

Bij een kindje thuis van het kinderdagverblijf word de voorbereiding gedaan zoals; sminken,verkleden, vertellen wat er gedaan word. Uiterraad is het kindje op het dagverblijf!

Ook zitten er weer leuke kadootjes tussen voor de jongens en meisjes.

Ik heb er erg veel zin aan en het lijkt me super leuk om te doen.

Opa's en Oma's

Regelmatig gaan wij met een aantal kinderen naar de opa's en oma's in het Dijkhuis. Met een bus van trivium worden wij naar het Dijkhuis gebracht. In het activiteitencentrum worden leuke activiteiten gedaan samen met de opa's en oma's. Sommige kinderen waren in het begin een beetje terughoudend en bang. Eventjes op schoot zitten en na verloop van tijd was het over. De kinderen vonden het erg leuk om met de opa's en oma's een praatje te maken. Wij hebben een mooie herfst slinger gemaakt daarbij hebben de oma's meegeholpen met knippen en kleuren.
Tijdens heb maken van de herfstslingers hebben wij foto's gemaakt. De foto's zijn erg leuk geworden! Dit was de eerste keer dat ik met de kinderen mee ging naar Dijkhuis.
Ik vond het een gezellige ochtend!

(Ook leuk om die '' opa's en oma's eens doordeweeks te zien ik werk in de weekenden in het Dijkhuis).

Vlinders

Deze vlinders heb ik met de kinderen gemaakt.
Eerst hebben wij het wc-rolletje geverfd, daarna de twee vlinders die daarna tegen elkaar aangeplakt en uitgeknipt worden. Met een schaar hebben wij twee gleuven gemaakt in het wc-rolletje en de vlinders er tussen geschroven. Op het hoofd van de vlinder twee voelsprieten. En als laatste maak je een klein gaatje in het wc-rolletje, hierdoor haal je een touwtje om de vlinders op te hangen. En klaar is je leuke vlinder!

De kinderen hebben veel plezier beleefd aan het maken van de vlinders. Het resultaat is erg leuk geworden!